روانشناسی کلاه در میان مردم قجری

روانشناسی کلاه در میان مردم قجری

در ایران هر یک از طبقات جامعه، کلاه با عمامه خاص . طبقه خود را به سر می‌گذارند، لذا مسافر خارجی به سادگی می‌تواند از نوع کلاه یا جنس پارچه عمامه طرز فکر صاحب آن را هم حدس بزند....

کافه تاریخ- کشکول

 

کلاه یکی از پوشش‌های مهم مردم قاجاریه بود. البته همه مردم از کلاه یکسانی استفاده نمی‌کردند، بلکه هر فردی بنابر طبقه خاص سیاسی و اجتماعی خود، کلاه خاصی بر سر داشت. از این رو، کلاه یکی از شاخصه‌های مردم و نشان دهنده طبقه‌ای بود که در آن قرار داشتند. 
«در ایران هر یک از طبقات جامعه، کلاه با عمامه خاص . طبقه خود را به سر می‌گذارند، لذا مسافر خارجی به سادگی می‌تواند از نوع کلاه یا جنس پارچه عمامه طرز فکر صاحب آن را هم حدس بزند. کلاه پوست سیاه و بلند که نوع مرغوبش را از بخارا می‌آورند، مختص کارمندان دولت، میرزاهای تحصیل کرده و شهرنشینان ثروتمند است. کلاه نمدی به صنعتگران و افراد عادی تعلق دارد. چادرنشینان کلاه نمدی خاص خود را بر سر می‌گذارند و ملاها و طلاب علوم دینی از عمامه استفاده می‌کنند. در خیابانهای قزوین هم انواع و اقسام کلاهها و عمامه‌ها دیده می‌شود. ضرب‌المثل‌های زیادی نیز در زبان فارسی وجود دارد که به کلاه مربوط می شود. مثلا «کلاه انداختن» تقریباً به معنی خوشحال شدن است، «کلاهبرداری» یعنی حقه بازی و «کلاه خود را قاضی کردن» یعنی عادلانه قضاوت کردن و به شخصی که فهم و شعور زیادی ندارد می‌گویند که «کلاهش پشم ندارد». معمولاً کلاه را تا وسط پیشانی پایین می‌آورند و اگر کسی کلاه را کج یا در قسمت بالای سرش بگذارد، قصد دارد خود را شخصی گستاخ و بی‌بندوبار جلوه دهد و اگر چنین نباشد مورد ملامت قرار خواهد گرفت.»1


1-هینریش بروگش، در سرزمین آفتاب: دومین سفرنامه هینریش بروگش، ترجمه مجید جلیلوند، تهران، نشر مرکز، 1374، صص 78- 79
 

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •