دو بـیتی‌ها؛ شعری که زنان ایرانی با آن مانوس هستند

دو بـیتی‌ها؛ شعری که زنان ایرانی با آن مانوس هستند

دو‌ بیتی در مرز میان شـعر رسمی و غیررسمی می‌ایستد.ماهیت دو بیتی به زندگی روستایی و شبانی پیوند می‌خورد و می‌توان آن را از نادرترین گونه‌های شـعری ایـران دانست که در آن تکلف ادبی‌ کنار‌ گـذاشته شـده و حـیات واقـعی و طـبیعی انسان نمود پیـدا کـرده است.

کافه تاریخ- کافه هنر

 

دو‌ بیتی در مرز میان شـعر رسمی و غیررسمی می‌ایستد.ماهیت دو بیتی به زندگی روستایی و شبانی پیوند می‌خورد و می‌توان آن را از نادرترین گونه‌های شـعری ایـران دانست که در آن تکلف ادبی‌ کنار‌ گـذاشته شـده و حـیات واقـعی و طـبیعی انسان نمود پیـدا کـرده است. در بعضی از دو بیتی‌های کرمان،نشانه‌هایی از سرایش زنان هست.تنها وجهی که سرایندگی زن را در دو بیتی‌ها‌ مسجل‌ می‌کند، وجـود بـرخی از کـدهای واژگانی و معنایی است و چون تمایز ساختاری و مـحتوایی ویـژه‌ای بـا دیـگر دو بـیتی‌ها نـدارد،نمی‌توان آن را به عنوان رویکرد زبانی متفاوتی در نظر گرفت‌. «فلک‌ دیدی چه تیر کاریم زد/#نه در خواب و نه در بیداریم زد/ بنازم شست استاد کموندار/#به زیر چادر گلناریم زد. » در کرمان گـونه‌های دیگری از شعر عامیانه رواج‌ دارد‌ که‌ کاملا ویژۀ زنان است و در‌ مراسم‌ مختلف‌ زنانه به صورت انفرادی یا دسته جمعی خوانده می‌شود،مثل آبادیون‌ها در بافت و آوادوها در رابر،یا سرودهای کار ویژه زنـان‌،مـتناسب‌ با‌ حرفۀ موردنظر.

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •