فرهنگ حاکم بر بناهای ایرانی

فرهنگ حاکم بر بناهای ایرانی

ساختمان عمده مربوط به اندرونی است و ساختمان دیگر، ساختمان «بیرونی» است که صاحب خانه آنجا می‌نشیند و از میهمانان پذیرایی می‌کند. از زنها کسی را آنجا راه نیست. اگر احیاناً از خانم‌های خانواده کسی وارد بیرونی شود، بلافاصله نوکرها آنجا را ترک می‌کنند...

کافه تاریخ- سبک زندگی

 

خانه‌ها در دوره قاجار از سبک و سیاق خاص و در مواردی اصول مشترک بهره می‌بردند. درها و پنجره‌ها در مکان‌های خاصی از خانه قرار داشتند و معمولاً محل پذیرایی از میهمان و جایگاه میزبان، متفاوت از هم بود:

«در ورودی خانه‌ها یک قسمت مرموزی دارد. معمولاً خانه‌ها یک طبقه است و هیچ پنجره‌ای به سوی کوچه باز نمی‌شود، نور اطاقها هم از سمت حیاط تأمین می‌گردد در تابستانها از پشت بامهای مسطح به عنوان مهتابی، برای خوابیدن در هوای آزاد استفاده می‌شود. بعضی از خانه‌های بالای در ورودی، بالاخانه‌ای دارند.

از آستانه در، هیچ چیز دیده نمی‌شود و اگر غیر از این باشد و هر کس به محض ورود به خانه، بلافاصله در معرض دید اهل منزل قرار گیرد، دور از رسم ادب و نزاکت خواهد بود. به این جهت بعد از عبور از چند دالان تودرتو و پرپیچ وخم وارد خانه‌ای می‌شوید که در حیاط مشجر آن اغلب حوضی در وسط با باغچه‌های پر گل احداث شده است و منظره بس آرامبخشی دارد.

اطاقها در دور حیاط، در چند دستگاه ساختمان ساخته شده است. ساختمان عمده مربوط به اندرونی است و ساختمان دیگر، ساختمان «بیرونی» است که صاحب خانه آنجا می‌نشیند و از میهمانان پذیرایی می‌کند. از زنها کسی را آنجا راه نیست. اگر احیاناً از خانم‌های خانواده کسی وارد بیرونی شود، بلافاصله نوکرها آنجا را ترک می‌کنند.»

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •