اهمیت روحانیون برای ساواک

اهمیت روحانیون برای ساواک

وقایع 15 خرداد 1342 اولین و مهمترین نقطه عطف برخورد رژیم و روحانیون محسوب می‌شود. این حوادث که به دنبال اعتراض امام (ره) به انقلاب سفید و دستگیری وی توسط رژیم اتفاق افتاد؛ تا حدودی توجه و حساسیت رژیم به روحانیون را افزایش داد.

کافه تاریخ- تاریخ شفاهی

 

وقایع 15 خرداد 1342 اولین و مهمترین نقطه عطف برخورد رژیم و روحانیون محسوب می‌شود. این حوادث که به دنبال اعتراض امام (ره) به انقلاب سفید و دستگیری وی توسط رژیم اتفاق افتاد؛ تا حدودی توجه و حساسیت رژیم به روحانیون را افزایش داد. گرچه شاه و رژیم با تبعید امام؛ قدرت روحانیون را پایان یافته تلقی نمودند؛ اما این حادثه، نقطه آغازی برای انقلاب اسلامی نیز بود:
«به هر حال، پس از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ مسئله مبارزات امام خمینی یک مسئله جدی برای محمدرضا شد. مقدم، برخلاف امجدی، تلاش می کرد که محمدرضا را از فعل و انفعالات روحانیت بیخبر نگذارد و علاوه برگزارشات روزانه که از اداره کل سوم و شهربانی به دفتر می‌رسید و مواضع ضدرژیم برخی روحانیون اطلاع داده می‌شد، اداره کل سوم هر ۳ ماه یکبار نیز بولتنی از روحانیون مخالف سراسر کشور به دفتر می‌فرستاد که در آن سخنان روحانیون مخالف علیه رژیم و عکس العمل ساواک درج می شد و تکراری از گزارشات روزانه بود. موارد مهم توسط دفتر به اطلاع محمدرضا میرسید. ساواک در بولتن خود تعداد روحانیون و طلاب سراسر کشور را حدود ۳۵۰ هزار نفر تخمین می زد و مرتبا به وضع بد مالی طلاب و شهریه ناچیز آنها، که بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ ریال در ماه بود، اشاره می کرد. محمدرضا تصور می‌کرد که با کمک مالی و ارتباط با بعضی روحانیون می‌تواند با نفوذ امام مقابله کند و لذا برای این کار ترتیباتی داده شد. مقدم، که بعد از ۱۵ خرداد ۴۲ تا فروردین ۱۳۵۰ مدیر کل سوم ساواک بود، گاهی به دیدن فردی به نام آیت‌الله روحانی در قم می‌رفت. او با خوشرویی مقدم را می‌پذیرفت، مسائل حوزه قم را به مقدم می‌گفت و پیشنهاداتی برای رفع کدورت میان روحانیون و محمدرضا ارائه می‌داد. مقدم معتقد بود که این ملاقات‌ها مؤثرتر از کلیه اقدامات ساواک قم است....»

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •