آرمانهای تحمیل شده ای به نام مشروطه

آرمانهای تحمیل شده ای به نام مشروطه

در ماههای اولیه پس از پیروزی نهضت، مردم هـمه رهـبران نـهضت را کـه در مـجلس شورای ملی و بیرون از آن حضور داشتند، به عنوان سخنگویان نهضت می‌پنداشتند و به همین دلیل از مواضع آنها حمایت می‌کردند؛ اما به تدریج عملکردها مـاهیت‌ها را بـرملا ساخت.

کافه تاریخ- اخبار تاریخی

 

یکی از علل مهم در پیروزی مشروطه و همراهی مردم با آن، ناشناخته بودن ماهیت مشروطه و گرایشات رهبران آن بود. بسیاری از مردم به دلیل پایین بودن سطح آگاهی‌شان، هیچ شناختی از مشروطه نداشتند؛ اما بتدریج و با روشن شدن ماهیت مشروطه و خواسته‌های رهبران آن، بسیاری از مردم از آن رویگردان شدند:
«در ماههای اولیه پس از پیروزی نهضت، مردم هـمه رهـبران نـهضت را کـه در مـجلس شورای ملی و بیرون از آن حضور داشتند، به عنوان سخنگویان نهضت می‌پنداشتند و به همین دلیل از مواضع آنها حمایت می‌کردند؛ اما به تدریج عملکردها مـاهیت‌ها را بـرملا ساخت. علمای دینی و دیگر رهبران میانه‌رو نهضت با اینکه گـرفتار ضـعف مـدیریت بودند؛ اما منش و روشی همگرایانه داشتند. در برابر، گروهی اندک در مجلس و بیرون از آن، نابخردانه در پی تحمیل خواسته‌های غیرواقع بینانه خود بر آرمانهای اکثریت جامعه و رهبران آن برآمده و در این راه دست به هر کوشش واگرایانه ای می زدند و با هیاهو و غوغای ناشی از تلگرافهای دیکته شده به انجمن‌های همراه و همرأی با خود در تهران و شهرستان‌ها، این خـواسـته‌ها را بـه عـنوان آرمـان‌های نـهضت و خـواسـته مـلت وانـمود می‌کردند.»1

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •