رسیدن آب به سطح زمین با هزینه و زحمت بسیار

رسیدن آب به سطح زمین با هزینه و زحمت بسیار

انتقال آب به وسیله قنات‌ها که اغلب سی تا چهل مایل طول دارند، به هیچ وجه کم هزینه نیست و به همین دلیل آب بلافاصله بعد از این که به سطح زمین می‌رسد، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کافه تاریخ- سبک زندگی

شهر یزد به دلیل موقعیت آب و هوای خاص خود، از قدیم با مشکل آب مواجه بود. راه‌حل مردم برای مقابله با این مشکل حفر قنات بود که با دشواری‌ها و البته هزینه‌های بالایی همراه بود:
«در میان دشت‌‌‌ها، در عمق شصت یاردی زمین می‌توان به آب دست یافت. از چاه‌‌‌هایی با این عمق آب برای نوشیدن کشیده می‌شود، ولی مقدار آن به حدی نیست که برای کشاورزی به کار رود. بنابراین، اگر سیلاب‌‌‌های ناشی از ذوب برف‌‌‌ها تنها منبع تأمین آب کشاورزی باشند، مراکز زیستی دشت‌‌‌های ایران غیرقابل سکونت خواهند بود؛ زیرا در مناطقی همچون یزد میزان بارش باران بسیار ناچیز است و بارش نه یا ده میلی متری باران یا برف طی دوازده ماه سال آن قدر نیست که سالی پرآب را پدید آورد. لیکن آبی که با فاصله شصت، یا حتی صد یاردی از پای تپه به دست می‌آید، کاملاً ثمربخش است. از چاه اصلی در پای تپه تا مرکز دشت فاصله قابل توجهی، البته با یک شیب بسیار تدریجی وجود دارد. بنابراین وقتی که چاه اصلی حفر شد و به آب رسید، امکان حفر یک ردیف طولانی از جاد‌‌‌ه‌ای مشابه با فواصل بین پیست تا چهل بارد به سوی مرکز بیابان، تا فاصله سیصد پا پایین‌‌‌‌‌تر از چاه اصلی وجود دارد. این سلسله چاه‌‌ها گاه تا پیش از سی مایل امتداد دارند و سرانجام به نقطه‌ای از بیایان می‌رسند که سطح آن با سطح آب چاه مادر برابر است. آن گاه انتهای تمام چاه‌‌ها به وسیله یک مجرای زیرزمینی (کورهی قنات) به یکدیگر متصل می‌شوند و قطر این مجرای زیرزمینی تنها در حدی است که یک مرد بتواند از آن عبور کند، آب وارد این مجرا می‌شود و از میان یک گودال روباز در میان بیابان بیرون می‌زند، البته انتقال آب به وسیله این کانال‌‌‌ها که قنات نامیده می‌شوند و اغلب سی تا چهل مایل طول دارند، به هیچ وجه کم هزینه نیست و به همین دلیل آپ بلافاصله بعد از این که به سطح زمین می‌رسد، مورد استفاده قرار می‌گیرد.»1

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •