یکی از پایه‌‌های ‌مهم اقتدار شاه و بقای حکومت وی، روابط نزدیک او با رؤسای سازمان‌ها و مؤسسات مسئول تهیه و تولید اطلاعات بود.

منابع قدرت شاه بسیار متعدد بودند. هر یک از منابه به شکلی متفاوت، قدرت مورد نیاز شاه را تامین می‌کردند. با این حال یکی از منابع اصلی قدرت شاه که معمولا مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرد، قدرت اطلاعاتی بود:

«یکی از پایه‌‌های ‌مهم اقتدار شاه و بقای حکومت وی، روابط نزدیک او با رؤسای سازمان‌ها و مؤسسات مسئول تهیه و تولید اطلاعات بود. احتمال اندکی وجود داشت که اطلاعات مربوط به تهدیداتی با منشاء داخلی یا خارجی از چنگ ره‌گیری اطلاعاتی این مجموعه‌‌ها بگریزد. هیچ کس نیز نمی‌توانست مانع از رسیدن اخبار و اطلاعات به شاه شود. فعالیت‌های ‌مشابه سازمان‌های ‌اطلاعاتی ،گوناگون تأثیری به سزا در حفظ امنیت رژیم شاهنشاهی داشت. در این حال وجود هیچکس ،کلیدی، حیاتی و بی‌جانشین نبود و هیچ کس نیز به خاطر مسئولیت منحصر به فردی که بر عهده داشت، شاه را تحت تأثیر خود قرار نمی‌داد شاه تلاش‌ می‌کرد تا نظارت دائمی خویش را بر روی افراد و سازمان‌ها اعمال نماید تا از افزایش بیاندازه‌ ‌قدرت آن‌ها جلوگیری کند افرادی که قدرت زیادی به دست‌ می‌ آوردند از منصب خود برداشته‌ می‌شدند و کار دیگری به آن‌ها واگذار‌ می‌شد. گاه مورد انتقاد عمومی هم قرار‌ می‌گرفتند و در صورت نیاز برای همیشه از جرگه‌ ‌نخبگان سیاسی خارج‌ می‌ شدند.»



منبع: حمیدرضا ملک‌محمدی، از توسعه لرزان تا سقوط شتابان: توسعه اقتصادی، نظامی و بی‌ثباتی سیاسی رژیم پهلوی دوم (1347- 1357)، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1381، ص 215