در واقع قرارداد دو ماده بود: نظارت و کنترل دولت انگلیس بر دارایی و ارتش. انگلیسیها، بی آنکه در انتظار تصویب قرارداد از طرف مجلس شورای ملی بمانند شروع به اجرای مفاد آن کردند

قرارداد 1919 از جمله قراردادهایی بود که می توانست ایران را از یک کشور نیمه مستعمره تبدیل به کشور مستعمره نماید. قراردادی که حتی کشور مثل آمریکا که متحد انگلیس بود نیز شدیدا به مخالفت به آن پرداخت. جالب اینکه انگلیسی ها برای اجرای این قرارداد آنقدر عجله داشتند که پیش از تصویب آن کار را شروع کردند:
«در واقع قرارداد دو ماده بود: نظارت و کنترل دولت انگلیس بر دارایی و ارتش. انگلیسیها، بی آنکه در انتظار تصویب قرارداد از طرف مجلس شورای ملی بمانند شروع به اجرای مفاد آن کردند. بلافاصله گروه مالی ارمیتاژ اسمیت به ایران آمد و اسمیت به سمت بازرس کل امور مالی ایران منصوب و مالیه کشور را تحت کنترل گرفت. همزمان با آن هیئت نظامی مرکب از ژنرال دیسکن، ژنرال آیرون ساید، کلنل اسمایلز و چند نفر از افسران انگلیسی وارد ایران گردیدند و مقامات حساسی را در سازمان نظامی ایران اشغال کردند. مثلا ژنرال دیسکن به سمت مستشار وزارت جنگ، کلنل اسمیت مستشار ژاندارمری و غیره.»



منبع: جامی، گذشته چراغ راه آینده است، تهران، ققنوس، 1385، چاپ هشتم، ص 49