زندگی طبقات عامه، جز به ندرت در رعایت آداب شرع می گذشت. اشتغال به موسیقی و شراب و انچه فسق و لهو خوانده می شد، در بین عامه نادر بود و اکثر به طبقات اعیان و شاهزادگان و رجال دولت اختصاص داشت...

سبک زندگی و گذران روز در ایران قدیم به کل با ایران امروز متفاوت بود. در آن زمان جهان به یک دهکده کوچک تبدیل نشده بود و از این رو معاش، تفریحات و سبک و سیاق زندگی مردم به کل متفاوت بود:

«زندگی طبقات عامه، جز به ندرت در رعایت آداب شرع می گذشت. اشتغال به موسیقی و شراب و انچه فسق و لهو خوانده می شد، در بین عامه نادر بود و اکثر به طبقات اعیان و شاهزادگان و رجال دولت اختصاص داشت... تفریحات عامه، تقریبا منحصر به شرکت در مسابقات پهلوانی، تمرین تیراندازی و رفت و آمد به زورخانه و قهوه خانه بود... در قهوه خانه ها هم غیر از صرف چای و قلیان و بعضی تنقلات دیگر، رسم نقاشی و سخن وری و احیانا شعبده بازی نیز جاری بود... استعمال کوکنار و تریاک از همان ادوار صفویه و مابعد، از قهوه خانه آغاز شد و ادامه ی آن در مجالس موجب شیوع آن به صورت یک ابتلاء عام می گشت....»



منبع: مجید پورشافعی، اقتصاد کوچه، تهران، گام نو، 1384، ص 49-50