رژیم پهلوی و بهائیت در سه بعد امور اقتصادی، فرهنگی و سیاسی با یکدیگر روابطی تنگاتنگ و عمیق داشتند و این ارتباط از سوی اربابان مشترک خارجی‌شان طراحی و برنامه ریزی شده بود.

جامعه ایران، جامعه اسلامی بود. به عبارتی در هویت مردم ایران، اسلام به شکل بنیادین حضور دارد. به‌گونه‌ای که نمی‌توان ایران و اسلام را از هم جدا کرد. از این رو بهائیت و حکومت پهلوی می‌دانستند هیچ یک به تنهایی نمی‌توانستند این ارتباط عمیق را خدشه‌دار کنند. از این رو بود در مساعی با هم به سراغ هویت اسلامی ایرانیان آمدند:
«رژیم پهلوی و بهائیت در سه بعد امور اقتصادی، فرهنگی و سیاسی با یکدیگر روابطی تنگاتنگ و عمیق داشتند و این ارتباط از سوی اربابان مشترک خارجی‌شان طراحی و برنامه ریزی شده بود. هدف اصلی از برقراری این روابط هم.... مقابله با اسلام و حذف تدریجی آداب، دستورها و آموزه‌های دینی از جامعه ایرانی و جایگزینی فرهنگ غربی و رسوم و برنامه‌های آن بود.»



منبع: مجتبی مجدآبادی، نفوذ بهائیت در حکومت پهلوی به روایت اسناد، تهران، موسسه مطالعات تاریخ معاصر، 1396، ص34