سندی از گزارش‌های ساواک نشان می‌دهد «تیمور بختیار»، نخستین رئیس ساواک که پس از جدایی از حکومت پهلوی به مخالفان رژیم پیوست، با پشتیبانی مالی حزب بعث عراق، مبالغی را برای شماری از خوانین بختیاری و واسطه‌های محلی ارسال می‌کرد. هدف از این پرداخت‌ها، سازماندهی ناآرامی و تحریک برخی عناصر ایلی به اقدامات ضد امنیتی در داخل کشور عنوان شده است؛ برنامه‌ای که به دلیل فقدان پایگاه اجتماعی و همراهی نکردن بدنه مردم و نیروهای سیاسی مؤثر، به نتیجه نرسید.

این سند که از گزارش‌های ساواک در سال ۱۳۴۷ است، فهرستی از دریافت‌کنندگان وجوه و مبالغ پرداختی را ثبت کرده و نشان می‌دهد تیمور بختیار پس از استقرار در عراق، با اتکا به حمایت مالی و سیاسی حزب بعث، تلاش داشت از ظرفیت برخی خوانین و چهره‌های محلی برای ایجاد بی‌ثباتی در مناطق غرب و جنوب‌غرب ایران استفاده کند. در این گزارش همچنین به نقش رابطان محلی و شیوه توزیع این منابع مالی اشاره شده است.
تیمور بختیار که خود از پایه‌گذاران ساختار امنیتی رژیم پهلوی و از مسئولان سرکوب مخالفان در دهه ۱۳۳۰ بود، پس از برکناری و اختلاف با محمدرضا پهلوی، به عراق رفت و با حمایت دولت بعث فعالیت‌های خود را علیه حکومت ایران دنبال کرد. بنا بر اسناد تاریخی، این اقدامات به دلیل نداشتن پشتوانه مردمی، اختلافات داخلی میان همراهانش و ناکامی در جلب حمایت جریان‌های سیاسی و مذهبی، با شکست مواجه شد. همچنین بخشی از اعضا و کادرهای حزب توده ایران که در آن مقطع در عراق حضور داشتند، در چارچوب همکاری با دولت بغداد، در برخی فعالیت‌های مرتبط با بختیار همکاری و هماهنگی داشتند.