آنان همواره و دم به دم به طبل تمدن جدید و بزرگ و مزایای آن می کوبیدند تا این فکر را به نسل جوان و تحصیل کرده کشور القا کنند که اگر خواهان ترقی و پیشرفت هستی باید تابع و دنباله رو این تمدن باشی.

هرچه به پایان حکومت پهلوی نزدیکتر شویم بیش از پیش این حکومت بهائیان را در راس دستگاه‌های علمی و آموزش عالی کشور قرار می‌داد. متاسفانه ماحصل این انتصاب آمریکاگرایی و اروپاگرایی روزافزون به دنیای غرب بود:
«بهائیان با چراغ سبزی که رژیم به آنان نشان داده بود در محیط‌های آموزش عالی و دانشگاه‌ها نیز فعالیت می‌کردند؛ از قبیل عناصری چون زوج راسخ (مهری و شاپور) در سمت استادی دانشگاه هوشنگ سیحون (رئیس دانشکده ی هنرهای زیبا)، رضا معرفت (رئیس جامعه لیسانس های ایران)، عباس فروتن (وکیل وزارت اطلاعات و جهانگردی)، مسیح فرهنگی ثابت (عضو هیئت امنای چندین دانشگاه)، عباس جامعی (معاون آموزشی و پژوهشی وزارت علوم) و .... پر واضح است که در واگذاری این مشاغل و جایگاه ها و عناصر بهایی در راستای تبلیغ و اشاعه فرهنگ غربی بوده و آنان همواره و دم به دم به طبل تمدن جدید و بزرگ و مزایای آن می کوبیدند تا این فکر را به نسل جوان و تحصیل کرده کشور القا کنند که اگر خواهان ترقی و پیشرفت هستی باید تابع و دنباله رو این تمدن باشی.


منبع: مجتبی مجدآبادی، نفوذ بهائیت در حکومت پهلوی به روایت اسناد، تهران، موسسه مطالعات تاریخ معاصر، 1396، ص36-37