روایتی از حجت‌الاسلام محسن دعاگو از سال‌های پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، جلوه‌ای از تواضع، انصاف و حق‌پذیری آیت‌الله شهید خامنه‌ای را نشان می‌دهد؛ آنجا که ایشان پس از شنیدن برداشت متفاوت یک طلبه مبتدی از یک روایت، در جمع طلاب اعلام کردند که برداشت آن طلبه از حدیث، از برداشت خودشان بهتر بوده است.

آیت‌الله شهید خامنه‌ای از سال‌های پیش از پیروزی انقلاب شخصیتی عالم و فروتن بوده‌اند. حجه‌السلام دعاگو خاطره‌ای از رفتار ایشان در مواجهه با یک طلبه ساده نقل می‌کند که بیانگر ژرفای تواضع علمی است:
«یکی از خاطراتی که من هرگز فراموش نمی‌کنم و اوج خصلت‌های انسانی را در ایشان نشان می‌دهد این بود این است که شبی در مشهد امام حسن مجتبی علیه السلام طلبه مبتدی که طلبه باسوادی هم نبود معنای دیگری را برای روایتی که آیت‌الله خامنه‌ای خوانده بودند ذکر کرد و شروع به استدلال آن کرد. شب بعد آیت‌الله خامنه‌ای آن روایت را بار دیگر خواندند و دیدگاهی را که آن طلبه از آن حدیث عرضه کرده بود توضیح دادند و پس از آن فرمودند که برداشت آقای فلانی از این روایت بهتر از برداشت من است ایشان در جمع آن طلبه را تشویق فرمودند. آن شب برای این طلبه جلوه دنیایی از کمال بود و در مقابل برای من درس بسیار آموزنده‌ای بود از ایشان روحیه انصاف و حق‌‌پذیری و کسر شان ندانستن و تواضع در مقابل فهم صحیح دیگران را آموختم.»


منبع: دعاگو، محسن(1382)، خاطرات حجه‌السلام دعاگو، به کوشش: زهره کلاچیان، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، صص 45-46