کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان پژوهش دقیق خود را در این مورد در 1976 (1355) منتشر نمود و گفت در اینکه در چند سال اخیر ساواک افراد مشکوک و سرکش را تحت بازجویی و شکنجه قرار داده شکی وجود ندارد.

حکومت پهلوی در سرکوب مخالفین تا آنجا پیش رفت که حتی نهادهای غربی نیز لقب سرکوب‌گر ترین حکومت جهان را به پهلوی داد:

«در 1974 (1353 )حکومت شاه پنج زندان پر از زندانی سیاسی داشت و چهار زندان در شرف ساختمان بود. با تسلط بیشتر ارتشبد نصیری و ساواک بر روند سیاسی ایران شکنجه گران بدنامی که به آنها دکتر گفته می‌شد: اشخاصی نظیر حسین زاده، رضوان، رسولی، حسینی و مصطفوی در سیاهچاله‌های زندان حرفه خود را نهانی به اجرا در می‌آوردند. کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان پژوهش دقیق خود را در این مورد در 1976 (1355) منتشر نمود. در اینکه در چند سال اخیر ساواک افراد مشکوک و سرکش را تحت بازجویی و شکنجه قرار داده شکی وجود ندارد. در سال 1974 (1353) مارتین آنالز که رئیس سازمان عفو بین الملل بود گفت: هیچ کشوری به اندازه ایران در مورد حقوق بشر سابقه بد ندارد.»


منبع:جیمز بیل، شیر و عقاب: روابط بدفرجام ایران و آمریکا، ترجمه: فروزنده برلیان، تهران، نشر فاخته، 1371، ص 257-258