رابطه امنیتی بین ایران و اسرائیل برای همه مقاصد عملی در 1960 یا 1961 آغاز شد که گروهی از ماموران اطلاعاتی اسرائیل جایگزین گروهی از سیا که پرسنل ساواک را تعلیم می‌دادند شدند.

در سال‌های پساکودتا اسرائیل و ایران تلاش کردند تا به یکدیگر نزدیک شوند. این دو دولت، هر دو از دولت‌های نزدیک به ایالات متحده بودند. در این میان در حالی که ایران نفت آمریکا را تامین می‌کرد، اسرائیل به آموزش نیروهای اطلاعاتی و امنیتی آمریکا می‌پرداخت:

«رابطه امنیتی بین ایران و اسرائیل برای همه مقاصد عملی در 1960 یا 1961 آغاز شد که گروهی از ماموران اطلاعاتی اسرائیل جایگزین گروهی از سیا که پرسنل ساواک را تعلیم می‌دادند شدند. گروه اسرائیلی ظاهرا با تشویق آمریکا تا 1965  در ایران باقی ماند. در همین حال ایران و اسرائیل شروع به عملیات مخفی مشترک علیه دولت‌ها و سازمان‌های تند عرب در سراسر خاورمیانه کردند. موساد و ساواک در شهر آبادان عملیات مشترکی برای گردآوری اطلاعات اجرا می‌کردند. شبکه گسترده ای از خبرچینان در داخل عراق پدید آورد. این شبکه که ظاهرا به راستی به تمامی طیف زندگی سیاسی عراق دسترسی داشت، بعدها با یک رشته ایستگاه‌های استراق سمع الکترونیک که نیروهای مسلح ایرانی و اسرائیلی مشترکا در امتداد مرز ایران و عراق برپا کرده و اداره می‌کردند، تکمیل شد.»


منبع-مارک.ج. گازیوروسکی، سیاست خارجی آمریکا و شاه(بنای دولت دست نشانده)، ترجمه: فریدون فاطمی، تهران، نشر مرکز، 1371، ص 213