ایرانی‌ها با کمال حضور قلب نماز می‌گذارند‌‌ و من بعضی از آن‌ها را دیدم به طوری غرق عبادت شده بودند که به کلی مبهوت گشته بودند‌‌. تقریباً در همان اوقاتی که ما در انگلیس پرهیز نگاه میداریم این‌ها روزه می‌گیرند که بیست و نه روز طول می‌کشد‌‌

در دوره صفویه، دین به عنان بخشی از سیاست پذیرفته شد. از این رو نقش دین در زندگی مردم به موضعی پررنگ تبدیل شد. با این حال جدا از این موضوع، ایرانیان به دلیل پذیرش اسلام، جایگاه خاصی برای امور مذهبی قائل بودند آنتونی شرلی در این رابطه آورده است:
 
«ایرانی‌ها ایمان به خدای واحد و مرتضی علی دارند و [حضرت] محمد [ص] را پیغمبر بزرگ بزرگ می‌دانند مساجد بسیار عالی دارند با حیاط‌های قشنگ و آن‌ها را در کمال نظافت نگاه دارند‌‌.‌ در وسط حیاط منبری می‌گذارند‌‌.‌ همچنین حوضی هست که مردم قبل از نماز وضو می‌گیرند‌‌.‌ مردمان مقدس دارند که به آن‌ها اعتماد زیاد دارند و وقتی می‌خواهند سفر کنند از آن‌ها استفسار می‌نمایند و آن‌ها خبر می‌دهند که در این سفر چه در پیش خواهد آمد‌‌.‌ این اشخاص برهنه راه می‌روند‌‌.‌ حتی پیراهن ندارند فقط لباسی از نمد آبی رنگ می‌پوشند و هر سال در روز قتل مرتضی علی با کارد خود را مجروح می‌کنند و به طوری عذاب‌های سخت به خود می‌دهند که گاهی می‌میرند‌‌.‌ کشیش‌های آن‌ها لباس سفید می‌پوشند و هر روز جمعه وعظ می‌کنند‌‌.‌ با کمال حضور قلب نماز می‌گذارند‌‌‌ و من بعضی از آن‌ها را دیدم به طوری غرق عبادت شده بودند که به کلی مبهوت گشته بودند‌‌.‌ تقریباً در همان اوقاتی که ما در انگلیس پرهیز نگاه میداریم این‌ها روزه می‌گیرند که بیست و نه روز طول می‌کشد‌‌.‌ در تمام روز هیچ غذایی‌‌ نمی‌خورند تا این که غروب ‌ آن وقت افطار می‌نمایند‌‌.‌ و تمام شب را به خوش‌گذرانی می‌پردازند‌.»



منبع: آنتونی شرلی، برادران شرلی، به کوشش علی دهباشی‌‌.‌ تهران، نگاه نو، 1387، صص 76- 77