صهیونیست‌ها به زعم خود از سه عنصر اصلی تشکیل‌دهنده یک کشور به دو عنصر اولیه آن یعنی سرزمین و جمعیت دست یافته بودند و نوبت دست‌یابی به عنصر سوم و اصلی یعنی تشکیل دولت بود.

صهیونیست‌ها بخشی از فلسطین را با حربه‌های خاص خریدند. با کمک قدرت‌های استعماری جمعیت‌های مهاجری را در آن گنجاندند و سپس به فکر تشکیل دولت افتادند:
«فاصله بین دو جنگ اول و دوم جهانی یک فرصت استثنایی برای جمع‌آوری یهودیان از سراسر دنیا با مساعدت انگلیسی‌ها ایجاد کرد اما با وجود نشان دادن فلسطین اشغالی به عنوان بهشت موعود و تبلیغات جذاب آژانس یهود در کشورهای مختلف جمعیت مهاجر استقراریافته در سرزمین فلسطین از بیش از صد کشور جهان تا پایان جنگ جهانی دوم و همزمان با تاسیس رژیم اسرائیل کمتر از جمعیت فلسطینی‌ها بود. در واقع صهیونیست‌ها توانستند حدود ششصد هزار نفر را تحت عنوان جمعیت یهود در فلسطین مستقر کنند. صهیونیست‌ها به زعم خود از سه عنصر اصلی تشکیل‌دهنده یک کشور به دو عنصر اولیه آن یعنی سرزمین و جمعیت دست یافته بودند و نوبت دست‌یابی به عنصر سوم و اصلی یعنی تشکیل دولت بود.»



منبع: رضا زارع فاروقی، آمریکای کوچک: بررسی روابط رژیم پهلوی و اسرائیل(13127-1357)، تهران، موسسه مطالعات تاریخ معاصر، 1398، ص19