پیش از آنکه پوشاک غربی به‌تدریج در میان طبقات مختلف جامعه ایران رواج پیدا کند، لباس در ایران تنها وسیله‌ای برای پوشاندن بدن نبود؛ نوع پارچه، رنگ، دوخت، زیورآلات و حتی شکل پوشیدن لباس می‌توانست نشانه‌ای از سن، جنسیت، موقعیت اجتماعی و محل زندگی فرد باشد. به همین دلیل، بررسی پوشاک یکی از راه‌های شناخت فرهنگ زندگی روزمره ایرانیان در دوره‌های تاریخی است....

بنا به مشاهدات جهانگردان خارجی، ایرانیان از جمله مردمانی بودند که به موضوع پوشاک خود بسیار اهمیت  قائل می شدند. طبق مشاهدات جهانگردانی که در عصر قاجاریه از ایران بازدید داشتند؛ ایرانی ها برای لباس زیبا اهمیت بسیار قائل هستند و بسیار دوست دارند که برازنده و تمیز لباس بپوشند و این امر حتی در مورد کسانی که پا به سن گذارده اند نیز صادق است.

در دوره نادرشاه افشار و خاندان او از تجملات لباس ها کاسته شد و جامه ها فرمی ساده تر به خود گرفتند. از خصوصیات جامه های این دوره کوتاه شدن دامن پیراهن ها (بلوز) و قبا بود و فرم شلوار(تنگ یا گشاد) و جنس وتزیینات آن اهمیت بیشتری پیدا کرد. در دروه زندیه عموما زنان پیراهن تنگی در بر می کردند که پارچه آن اغلب از نخ و ابریشم بود. یقه گرد (بدون یقه) که در ...