در بررسی تاریخ و فرهنگ هر جامعه، برداشت ناظران بیرونی نیز میتواند بخشی از تصویر آن جامعه را آشکار کند؛ بهویژه زمانی که این مشاهدات در دورهای پرتحول و سرشار از دگرگونیهای اجتماعی و سیاسی ثبت شده باشند. سفرنامههای اروپاییان درباره ایران، در کنار توصیف سرزمین و مردم، بازتابی از برداشت آنان از ویژگیهای رفتاری و فرهنگی ایرانیان نیز به شمار میآید