بعد از کودتای 28 مرداد، کنسرسیوم نفت تشکیل شد. ظاهرا کنسرسیوم، حق ایران در ملی شدن نفت را به رسمیت می‌شناخت؛ اما در عمل کنسرسیوم نیز عاملی جهت تامین منابع نفتی کشورهای غربی و تاراج نفت ایران بود. در رابطه با جزئیات کنسرسیوم در قانون مربوط به آن آمده است
در سند ذیل متن صورتجلسه مذاكرات نمايندگان شركت ملي نفت ايران با نمايندگان شركتهاي عضو كنسرسيوم درخصوص استفاده از معافيت مالياتي امريكا با الغاء امتياز در كشورهاي ونزوئلا و كويت و عدم امكان اجراي نحوه عملكرد فوق در ايران ، عدم سرمايه گذاري در ايران و عدم تعهد درمورد برداشت نفت و حفظ منافع قرارداد منعقده آورده شده است.
بسیاری معتقدند که قرارداد کنسرسیوم، وضعیت ایران را از لحاظ اداره نفت و درآمد آن بهتر کرد. اما آمارها حکایت از آن دارد که بعد از کنسرسیوم نیز همچنان کشورهای غربی، بیشترین استفاده را از نفت ایران بردند.
