اشرف پهلوی در هزارتوی قدرتطلبی، بیش از آنکه قربانی محدودیتهای سیاسی باشد، اسیرِ میلِ مهارناپذیر خود برای سلطه بود. روایتهای اسدالله علم و نزدیکان دربار، تصویری از زنی را ترسیم میکند که در تقابل با «برادر ضعیف» خود، میکوشید کمبودهای جنسیتی را با نفوذ سیاسی و جاهطلبیهای نامعقول جبران کند؛ پرترهای از زنی که هیچگاه به کمتر از قدرت مطلق راضی نشد.
۰
اشرف پهلوی خواهر محمدرضا شاه پهلوی ، فردي بود که با تهور و جسارت خـود مـي تـوانست به عنوان يک چهره سياسي آشکار در عرصه سياست ايران خودنمايي کند اما جنسيتش او را به عامل پشت پرده تـبديل کـرد. او در دنياي مردسالار دربار، خود را محکوم جنسيت خواندگي مردانه مي ديد. پرفسور ژان مونديزي ، پزشـک مـخصوص و از دوستان سابق دربار درباره اشرف عقيده داشت : «اشرف از کودکي نسبت به موقعيت شاه احساس حسد و بـغض داشـت و از اين که طبيعت او را زن آفريده و در نتيجه مطابق قوانين مملکت نمي تواند شاه شود و قـدرت را در دسـت گيرد، نسبت به برادر ضعيف و رنجورش حـسادت مـي کـرد، اين حسادت در ناخودآگاه اشرف رشد پيدا کرد و به تـدريج او را بـه صورت قدرت پشت پرده ايران درآورد...» اسدالله علم نیز درباره حس قدرت طلبی وی مي گويد: «از آنجا کـه والاحـضرت اشرف شانس انتخاب شدن براي رياست مجمع عمومي سازمان ملل را ندارد، حالا در کله اش فرو رفته که به عنوان نماينده دائم ايران در سازمان ملل انتخاب بشود. شاه گفت : اين خواهر دوقلوي مـن روز بـه روز ديوانه تر مي شود... حرص و آزش براي مال اندوزي ارضا شده ، حالا در پي افکار احمقانه و جاه طلبانه است ... اگر يک سر سوزن قابليت مديريت داشت با کمال ميل پيشنهادش را بررسي مـي کـردم ، ولي چون خواهر من است خيال مي کند مي تواند از بالاي سر وزارت خارجه کارهايش را انجام دهد. جاه طلبيهاي او حقيقتا نامعقول است ».
منبع:امير اسدالله علم ، گفت و گوهاي من با شـاه ، ج ١، تهران، نشر علمی، ص ٢٧٣.
cafetarikh.com/news/50341
تگ ها
تمام حقوق محفوظ بوده و استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.