گزارشهای محرمانه از صحنه درگیریها حکایت از آن دارد که لگدکوب کردن قرآن توسط نیروهای انتظامی و تیراندازی به زنان، موجی از خشم مذهبی را برانگیخته و مبارزه علیه رژیم را از یک مطالبه سیاسی به نبردی برای حذف «اصول بیدینی و ظلم» بدل ساخته است.
دو عامل کلیدی در تحریک افکار عمومی نقش داشت: نخست، بیحرمتی به قرآن کریم علیرغم رویت آن توسط فرماندهان، و دوم، نقض سنتهای عرفی مبنی بر مصونیت زنان در درگیریها. این وقایع منجر به بنبست سیاسی و عزم معترضان برای تداوم مبارزه تا سقوط کامل وضع موجود شده است:
«همچنین می گویند: روز پنجشنبه مأمورین انتظامی شئونات قرآن را حفظ نکرده و با وجود مشاهده قرآن که پیشاپیش تظاهر کنندگان بود، افسران و رؤسای مأمورین انتظامی فرمان حمله داده و قرآن را لگدکوب ساختند و با این که شرعاً و عرفاً زن در هر مورد از تعرض مصون می باشد. مع هذا مأمورین زنان را مورد شلیک قرار داده و یک زن را به قتل رسانده اند. بنابراین دیگر مبارزه ما قطع نخواهد شد مگر این که اصول بی دینی و ظلم را از میان برداریم.»
منبع: مجید تفرشی، گزارشهای محرمانه شهربانی (۱۳۲۷۱۳۲۸)، تهران، سازمان اسناد ملی ایران، ۱۳۷۱، جلد ۲، ص ۱۶۱.