حرکت ملی شدن صنعت نفت در شرایطی شکل گرفت که ایران بزرگترین تولیدکننده نفت خام خاورمیانه بود و پس از آمریکا، ونزوئلا و شوروی سابق؛ چهارمین تولیدکننده معتبر نفت خام دنیا محسوب می شد.

بعد از کودتای 28 مرداد، کنسرسیوم نفت تشکیل شد. ظاهرا کنسرسیوم، حق ایران در ملی شدن نفت را به رسمیت می‌شناخت؛ اما در عمل کنسرسیوم نیز عاملی جهت تامین منابع نفتی کشورهای غربی و تاراج نفت ایران بود. در رابطه با جزئیات کنسرسیوم در قانون مربوط به آن آمده است

در دوره صفویه، دین به عنان بخشی از سیاست پذیرفته شد. از این رو نقش دین در زندگی مردم به موضعی پررنگ تبدیل شد. با این حال جدا از این موضوع، ایرانیان به دلیل پذیرش اسلام، جایگاه خاصی برای امور مذهبی قائل بودند آنتونی شرلی در این رابطه آورده است

رضاشاه در دوران بحران‌های اقتصادی از سیاست‌های مختلفی جهت مقابله با بحران استفاده کرد. او گاهی نیز سیاست‌هایی را به کار می‌برد که ظاهرا هدف آن‌ها مقابله با مشکلات اقتصادی بود؛ اما عملا به نفع شخصی او تمام می‌شد. یکی از این اقدامات، چاپ تمبر به نام شخص رضاشاه بود

با شروع جنگ جهانی اول، عثمانی بدون توجه به سیاست بی‌طرفی ایران، شمال کشور را اشغال کرد. جلوگیری از نفوذ عثمانی به کشور کار سختی نبود؛ اما بی‌تدبیری برخی از مقامات و مسئولین باعث شد تا کشور عثمانی به راحتی وارد ایران شود و بخش‌هایی از کشور را اشغال کند.

هرچه به وقوع انقلاب اسلامی نزدیک‌تر می‌شویم، ایالات متحده برای ایران نقش منطقه‌ای پررنگ‌تری را تدارک می‌بیند. در این میان نفت ایران نیز دارایی بود که غرب بر روی آن حساب باز کرده بود. در این میان آنچه مورد توجه نبود مردم ایران بودند

صادرات و واردات کمپانی هند شرقی بر پایه کالاهای متعددی بود. اکثر این کالاها توسط کمپانی هند شرقی و در میان کشورهای شرقی مبادله می‌شد. هدف کمپانی از این نوع تجارت، تسلط کامل بر تجارت کشورهای شرقی بود. هدفی که ظاهرا کمپانی در رسیدن به آن موفق بود

دزموند هارنی یکی از ناظران خارجی که در روزهای ملتهب ایران، در تهران حضور داشت، به خوبی شاهد بسیاری از وقایع سیاسی کشور بود. او با توجه به شواهد و قرائن موجود به خوبی دریافته بود که آرامش حاکم بر کشور، آرامشی نسبی و ظاهری است.

یکی از استراتژی‌های تبلیغاتی دوره پهلوی در کتاب‌های درسی و رسانه‌های گروهی که رژیم با بیگانه نشان دادن اسلام نسبت به فرهنگ ایرانی، سعی در القای ناسازگاری این دین با پیشرفت‌های ملی داشت.

بدون تردید قتل عام 17 شهریور حرکتی بود برای ایجاد رعب و وحشت که مردم در تظاهرات حاضر نشوند اما مشیت الهی، رهبری امام و حضور مستمر مردم این نقشه شیطانی را خنثی نمود.

در سال‌های پساکودتا اسرائیل و ایران تلاش کردند تا به یکدیگر نزدیک شوند. این دو دولت، هر دو از دولت‌های نزدیک به ایالات متحده بودند. در این میان در حالی که ایران نفت آمریکا را تامین می‌کرد، اسرائیل به آموزش نیروهای اطلاعاتی و امنیتی آمریکا می‌پرداخت

جشن 2500 ساله با حضور چندصد خارجی در حالی برگزار می‌شد که ایرانیان اجازه حضور در این جشن را نمی‌دادند

مطبوعات، مهم‌ترین ابزار جهت اطلاع مردم از مسائل داخلی و خارجی کشور در دوره قاجار بودند. علیرغم آنکه انتظار می‌رفت مطبوعات در دوره اشغال کشور در جنگ جهانی دوم به آگاه‌ ساختن مردم نسبت به امور کشور اقدام کنند؛ اما عملا بسیاری از آن‌ها سکوت را پیشه خود ساخته بودند

۱۷ شهریور ۱۳۵۷ یکی از نقاط عطف تاریخ انقلاب اسلامی ایران بود؛ روزی که تجمع معترضان در میدان ژاله تهران با برخورد مسلحانه نیروهای نظامی حکومت پهلوی مواجه شد و کشته و زخمی شدن شماری از مردم، موج اعتراضات علیه رژیم را وارد مرحله تازه‌ای کرد. جمعه سیاه اگرچه آغازگر اعتراضات انقلابی نبود، اما با تعمیق شکاف میان مردم و حکومت، روند تحولات سیاسی کشور را شتاب ...

در شهریور ۱۳۵۷، رژیم پهلوی برای مهار خیزش انقلابی مردم ایران، آخرین برگ برنده خود را رو کرد: اعلام سراسری حکومت نظامی. تصمیمی عجولانه که قرار بود نظم را بازگرداند، اما به یکی از خونین‌ترین روزهای تاریخ معاصر ایران انجامید و به جای فرونشاندن شعله‌ها، آتشی عظیم‌تر برافروخت. این روایت، جزئیات پنهان آن روزهای پرالتهاب، نقش‌آفرینی‌ها و پیامدهای فاجعه‌بار ...

بعد از حمله متفقین به کشور علاوه بر ارتش و نیروهای آن، بسیاری از مقامات سیاسی نیز از پست خود کناره گرفتند تا جان خود را از هر گونه خطری نجات دهند. این موضوع نشان داد مقامات فاقد هر گونه وفاداری سیاسی به شاه و حکومت او بوده‌اند

در جریان جنگ دوم جهانی حوادث بسیاری رخ داد. برخی از این حوادث تاثیر بسیاری بر نتیجه جنگ داشت و متفقین را به آنچه می‌خواستند رساند. یکی از این حوادث اشغال ایران در شهریور سال 1320ش بود که برای ارسال کمک به اتحاد جماهیر شوروی صورت گرفت. در واقع، ایران به دلیل موقعیت راهبردی خود و اهمیت ژئوپلیتیکی در جریان جنگ جهانی دوم، به اشغال نیروهای متفقین شامل بریتانیا،...

رفتار انگلستان در قبال بحران آذربایجان ریشه در دو راهبرد دیرینه دارد: «بازی بزرگ» (رقابت با روسیه تزاری برای تسلط بر قفقاز و آسیای مرکزی و حفظ راه‌های دسترسی به هند) و «سیاست موازنه مثبت». بر اساس سیاست موازنه مثبت، هر امتیازی که انگلستان در جنوب ایران به دست می‌آورد، باید با امتیازی برابر برای روسیه در شمال ایران همراه می‌شد.

نکته قابل تامل در خصوص پرتاب بمب اتم بر روی مردم هیروشیما و ناکازاکی این است که این بمب‌ها به دستور یک رئیس جمهور دموکرات هزاران نفر را به کام مرگ فرستاد

پس از وقوع کودتا، دولت پسا کودتا به همراه ایالات متحده باید گام‌های بعدی را برای تثبیت ایران در اردوگاه سرمایه‌داری بر می‌داشت