رژیم پهلوی با وجود ظاهر اسلامی کشور، از طریق واگذاری گلوگاههای اقتصادی به اقلیتهای خاص و برقراری روابط استراتژیک غیررسمی با اسرائیل، بستری را فراهم کرد که در آن دیپلماتهای اسرائیلی به وسیعترین شبکه اطلاعاتی در ایران دست یافتند.
بررسی ابعاد غیررسمی روابط سیاسی و امنیتی میان حکومت محمدرضا پهلوی و رژیم صهیونیستی، نفوذ جامعه یهودی در ارکان تجاری و نقش دیپلماتهای ارشد اسرائیلی در شبکه اطلاعاتی کشور را بازگو میکند:
«یکی از مظاهر اسلام زدائی دوره پهلوی تقویت روز افزون مذاهب و ادیان باطله، اعم از ادیان منسوخه یا مذاهب ساختگی بی پایه می باشد. تقویت کلیمی ها از جهت اقتصادی در دوره محمدرضا به جایی رسیده بود که می توان گفت اقتصاد کشور را در قبضه قدرت کلیمی ها قرار داده بود. حمایت های فراوان رژیم شاه از این طایفه در ابعاد گوناگون و روابط سیاسی رژیم با دولت غاصب صهیونیستی مستقر در فلسطین اشغالی، علیرغم نفرت شدید ملت ایران از رژیم صهیونیستی گوشه ای از سیاست اسلام زدائی های رژیم شاه را شکل میداد. ویلیام سولیوان سفیر آمریکا در دربار شاه، در کتاب خاطرات خود، در خصوص روابط شاه مخلوع و رژیم غاصب فلسطين می نویسد: ..... مطلع ترین همکاران خارجی من در تهران، که کمتر از همه به چشم می خورد، نماینده سیاسی اسرائیل در تهران بود. او یکی از دیپلمات های ارشد کشور خود به شمار می رفت در تهران عنوان سفارت نداشت. زیرا با وجود روابط صمیمانه اسرائیل با حکومت شاه چون ایران یک کشور اسلامی بود، شاه ترجیح میداد روابط با اسرائیل در سطح غیر رسمی باقی بماند. با وجود این چون قریب هشتاد هزار یهودی در ایران زندگی میکردند و جامعه یهودیان ایران در کلیه رشته های تجارت و اقتصاد ایران رسوخ کرده بودند دیپلمات های اسرائیلی در تهران به شبکه اطلاعاتی وسیعی در ایران دست داشتند که نظیر آن در اختیار هیچ کشوری نبود.»
منبع: فخر روحانی، اهرمها سقوط شاه و پیروزی انقلاب اسلامی، تهران، نشر بلیغ، 1370، ج 1، ص 187 – 188.