علاقهای وافر به سیاست خارجی داشت. سفرای ایران مجبور بودند گزارشها و پیامهای مهم را به وسیله تلکسهای رمزدار به وزارت امور خارجه ارسال نمایند.
شاه به سیاست خارجی بیش از سیاست داخلی علاقه داشت. او تمایل داشت اولین دریافت کننده اخبار مربوط به سیاست خارجی باشد. از این رو تمهیداتی را به کار برده بود که اخبار خارجی در وهله اول به او برسد. این موضوع ناشی از علاقه شاه جهت داشتن نقشی فعال در عرصه بینالمللی نیز بود:
«او علاقهای وافر به سیاست خارجی داشت. سفرای ایران مجبور بودند گزارشها و پیامهای مهم را به وسیله تلکسهای رمزدار به وزارت امور خارجه ارسال نمایند. او نیز تمامی پیامهای رسیده در طی ۲۴ ساعت را مورد توجه قرار می داد. ساواک نیز گزارشهای خود را در زمینه امور خارجی تهیه مینمود و در تمامی سفارت خانههای ایران مأموران خود را به کار گمارده بود. همگام با افزایش بهای نفت در اوایل دهه پنجاه شمسی، شاه تلاش میکند تا نقشی فعالتر در صحنه جهانی و منطقه ای بر عهده گیرد درآمدهای نفتی امکان به دست گرفتن نقشی فراملی در سطح منطقه ای را بیش از پیش به وی میداد.»
منبع: حمیدرضا ملکمحمدی، از توسعه لرزان تا سقوط شتابان: توسعه اقتصادی، نظامی و بیثباتی سیاسی رژیم پهلوی دوم (1347- 1357)، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1381، ص 213