در روزگار صفویه، قزوین نه فقط پایتختِ سیاسیِ ایران، بلکه قلب تپندهٔ دادوستد در بازارهای سرپوشیده و میدانهای پررونقش بود. آدام اولئاریوس، سیاح اروپایی، روایت میکند که در این بازارها با پرداخت بهایی اندک توانسته فیروزههای درخشان نیشابور و فیروزکوه، و همچنین یاقوت و لعل را خریداری کند؛ روایتی که از پویایی و شکوه تجارتِ پرجنبوجوشِ قزوینِ صفوی حکایت دارد.
۱
قزوین در دوره صفویه، شهری پر جنب و جوش از نظر تجارت و انواع معاملات بازرگانی محسوب میشد. بسیاری از بازارهای این شهر محل داد و ستد کالاهای مختلف بوده و انواع کالاها با حجم بسیار بالایی در این شهر داد و ستد میشدند. آدام اولئاریوس در این رابطه در سفرنامه خودئ آورده است:
«قزوین دارای دو میدان به نام ات میدان و زنگه میدان بود. در این دو میدان و بازارهای دیدنی شهر که در کوچههای سرپوشیده واقع بود، تجارت و معاملات بسیاری انجام میگرفت و انسان میتوانست در مقابل پرداخت پول کم اجناس و کالای مختلفی بخرد، در آنجا بود که من چند عدد سنگ فیروزه که از نیشابور و به مقدار کم از فیروز کوه میآوردند، با پرداخت يك عباسی برابر با هشت گروشن و یا حداکثر نیم تالر خریداری کردم برخی از آنها به اندازه يك لوبیا چیتی و دارای رنگ بسیار تندی بود. همینطور انسان میتوانست یاقوت یا لعل را نیز با پرداخت پول اندکی بخرد»
منبع.آدام اولئاریوس، سفرنامه اولئاریوس، تهران، سازمان انتشاراتی و فرهنگی ابتکار، 1363، ص 150
cafetarikh.com/news/50372
تگ ها
تمام حقوق محفوظ بوده و استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.