اواخر سده هجدهم میلادی، ایران تحت حکومت نوپای قاجار، درگیر آزمونی دشوار با روسیه تزاری بود. در حالی که آقامحمدخان قاجار در حال تثبیت قدرت خود بود، مأموری به نام روانویچ (ویونویچ) با پوشش بازرگانی، مرزهای شمالی ایران را زیر نظر گرفت و استحکامات نظامی بیسابقهای در سواحل خزر ایجاد کرد. این حرکت تجاوزکارانه، میتوانست مسیر تاریخ منطقه را عوض کند، اما ...
بعد از حمله روسیه به ایران(در جریان مشروطیت)، نمایندگان و مسئولان بریتانیا دو موضع متفاوت نسبت به آن ابراز کردند. برخی از نمایندگان بریتانیا به مخالفت کامل پرداختند که البته مخالفت آنها برگرفته از منافع ملی بریتانیا بود. برخی نیز با ابراز خشنودی، از اقدام روسیه استقبال کردند. سرادوارد گری از جمله افرادی بود که از سیاست روسیه دفاع کرد.
حمله روسیه به ایران گرچه با موافقت کامل انگلیس صورت گرفت؛ اما در محافل داخلی انگلیس مخالفتهایی را به دنبال داشت. مخالفان که تعداد آنها چندان زیاد هم نبود، دلایل خاصی از موضع خود داشتند که کاملاً با منافع بریتانیا در خاورمیانه و سایر مستعمرات در ارتباط بود.
