شکنجه، ابزار اصلی ساواک برای شکستن اراده مبارزان و دستیابی به اسرار شبکههای انقلابی بود؛ اما بسیاری از زندانیان، با وجود تحمل سختترین آزارها، از افشای اطلاعات همرزمان خود خودداری کردند. «تهرانی» از مشهورترین بازجویان ساواک، پس از پیروزی انقلاب در دادگاه، با اعترافی تکاندهنده از ابعاد شکنجهها پرده برداشت و گفت: «ما از شمر هم بدتر کردیم»؛ اعترافی که تصویری روشن از خشونت سازمانیافته رژیم پهلوی علیه مخالفان ارائه میدهد.




